Published in ΜΑΚΙΓΙΑΖ

Mετεγχειρητικές ουλές και μόνιμο μακιγιάζ

 

Από τους Δημήτρη Σμαΐλη, γενικό χειρουργό,
Δήμητρα Σκούρα, permanentmakeupartist, διευθύντρια αισθητικής της Ramel

 

Φουσκωμένα χείλη, έντονα ζυγωματικά, γαλλική μυτούλα και προσθετική στο στήθος; Οι εγχειρήσεις της πλαστικής χειρουργικής ανεβοκατεβαίνουν διαρκώς στο χρηματιστήριο της αισθητικής, ανάλογα με τη μόδα. Στη βιομηχανία του θεάματος, και όχι μόνο, πάντα θα υπάρχουν γυναίκες που θα έχουν την απαίτηση να είναι τόσο σέξι στα εξήντα τους όσο και στα είκοσι πέντε. Οι σταρ του Χόλιγουντ είναι οι πρώτες που ενδίδουν στις… ακραίες μεταμορφώσεις, και γίνονται σαν συναρμολογούμενα παιχνίδια από τις συνεχείς επιδιορθώσεις. Η πλαστική χειρουργική, με τα χρόνια, γίνεται όλο και πιο οικεία και εξαπλώνεται. Οι παρεμβάσεις στο έργο της φύσης δεν είναι προνόμιο των λίγων. Προσφέρονται από πολλούς ειδικούς, σε πολυάριθμα ιατρικά κέντρα, και στοιχίζουν λιγότερο από δέκα μέρες στα νησιά.

 

 

Πλαστική χειρουργική: θαύμα της επιστήμης ή παγίδα;

Eίτε είμαστε υπέρ είτε κατά, κάποτε αναπόφευκτα θα έρθει η στιγμή που στο μυαλό μας θα αρχίσει να τριγυρνά η σκέψη της αισθητικής χειρουργικής. Παρ’ όλο που οι μη επεμβατικές μέθοδοι, που υπόσχονται αποτελέσματα εφάμιλλα με αυτά της πλαστικής χειρουργικής, είναι το νέο… χρυσωρυχείο της βιομηχανίας της ομορφιάς, το νυστέρι δεν θα χάσει ποτέ τη δύναμή του. Κάθε απόπειρα, όμως, ν’ αλλάξει κανείς τη φύση, κρύβει κινδύνους. Κάθε επέμβαση είναι ρίσκο. Υπάρχουν πιθανότητες προβλημάτων υγείας έπειτα από ένα λίφτινγκ προσώπου ή μία λιποαναρρόφηση κοιλιάς, ιδίως αν το άτομο καπνίζει. Η χρήση αναισθητικού μπορεί να παρουσιάσει θρομβώσεις στα πόδια ή στους πνεύμονες, κάτι σπάνιο, αλλά όχι απίθανο. Οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση κινδυνεύουν πολύ περισσότερο στις επεμβάσεις που γίνονται σε περιοχές του σώματος κάτω από τη μέση από εμβολικά επεισόδια, λόγω διαταραχών της πήξεως του αίματος. Μία ακόμα επιπλοκή μπορεί να είναι οι ουλές ύστερα από κάθε εγχείρηση, κυρίως στα σκούρα δέρματα.

 

Χηλοειδή και υπερτροφικές ουλές

 

Τέσσερις είναι οι κύριες επιπλοκές επούλωσης των τραυμάτων, και ιδιαίτερα των χειρουργικών τραυμάτων του δέρματος, δηλαδή των τομών που διενεργούνται στο πλαίσιο των χειρουργικών επεμβάσεων: το χηλοειδές, η ρίκνωση της ουλής (ρικνωτικές ουλές που δημιουργούν λειτουργικά προβλήματα), η υπερτροφική ουλή και η ασταθής ουλή.

 Η ασταθής ουλή θεωρείται προβληματική επούλωση, καθώς παρουσιάζει σημαντικές ελλείψεις όσον αφορά τη σταθερότητα.

Οι υπόλοιπες τρεις επιπλοκές θεωρείται ότι προκύπτουν ως αποτέλεσμα υπερβολικής αντίδρασης του οργανισμού, με αποτέλεσμα την υπερτροφική ανάπτυξη του νεόπλαστου ιστού. Ουσιαστικά, σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε υπερβολική ανάπτυξη μικρών αιμοφόρων αγγείων, κολλαγόνων ινών και ασύμμετρη τοποθέτηση του ιστού που παράγεται προκειμένου να κλείσει το τραύμα.

Εκείνο που απασχολεί περισσότερο τους ασθενείς, και ιδιαίτερα τις νεαρές γυναίκες που υποβάλλονται σε επέμβαση αισθητικής πλαστικής χειρουργικής, είναι η δημιουργία χηλοειδούς. Χηλοειδές χαρακτηρίζεται κάθε κοκκινωπή, σκληρή προεξέχουσα από την επιφάνεια του δέρματος ουλή, η οποία αναπτύσσεται πάνω σε μια χειρουργική τομή και η οποία στην επιφάνειά της μπορεί να παρουσιάζει πολυάριθμα αγγειάκια. Το χηλοειδές αρχίζει να δημιουργείται αμέσως μετά την επέμβαση, αυξάνεται σημαντικά σε μέγεθος, προκαλεί δυσμορφία, και το άσχημο είναι ότι η ανάπτυξή του δεν σταματά αλλά μπορεί να συνεχιστεί ακόμη και για έναν χρόνο.

 Όπως μπορείτε να καταλάβετε, αυτό αποτελεί τραγική εξέλιξη για μία ασθενή η οποία υποβάλλεται σε επέμβαση αισθητικής πλαστικής χειρουργικής, προκειμένου να βελτιώσει την εμφάνισή της. Το πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο και εντονότερο όταν αυτή η ουλή δημιουργείται σε περιοχές του σώματος οι οποίες είναι εμφανείς, όπως το κεφάλι, το πρόσωπο, ο τράχηλος, τα χέρια ή τα πόδια. Οι συνηθέστερες θέσεις δημιουργίας των χηλοειδών είναι το πρόσωπο, το αφτί, ο μαστός, ο θώρακας, ο δελτοειδής και, γενικότερα, η μέση γραμμή του σώματος. Πού μπορεί να οφείλεται αυτή η διαταραχή, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε με ακρίβεια. Πιθανολογείται ότι μπορεί να ευθύνονται κληρονομικοί παράγοντες (οικογενειακή προδιάθεση), διαταραχές στη σύνθεση του κολλαγόνου, ενδοκρινολογικές διαταραχές, ενώ έχει φανεί ότι τα άτομα της μαύρης φυλής αναπτύσσουν συχνότερα χηλοειδή. Στα χηλοειδή, η παραγωγή του κολλαγόνου είναι 20 φορές μεγαλύτερη απ’ ό,τι φυσιολογικά.

Η υπερτροφική ουλή είναι η κοκκινωπή, επηρμένη ουλή, η οποία αναπτύσσεται στα όρια ενός ομαλού τραύματος και συνοδεύεται από κνησμό. Για τον σχηματισμό της υπερτροφικής ουλής θεωρείται ότι ευθύνονται τυχόν ξένα σώματα, η υπερβολική τάση στο τραύμα, ο κακός σχεδιασμός της τομής και η κακή συρραφή του τραύματος (όπως το υπερβολικό σφίξιμο των ραμμάτων).

H ρικνωτική ουλή, αντίθετα, είναι η συρρίκνωση της ουλής του τραύματος που προκαλεί παραμόρφωση και αισθητική δυσμορφία. Η ανάπτυξη ρικνωτικής ουλής προκαλείται από ξένα σώματα (π.χ., ράμμα που δεν απορροφήθηκε ή κομματάκι γάζας που παρέμεινε), από αιματώματα που δημιουργούνται στο τραύμα, από φλεγμονές και λοιμώξεις του τραύματος (π.χ., δημιουργία πύου) και από εγκαύματα. Η δημιουργία αυτής της παραμόρφωσης μπορεί να προληφθεί, φτάνει να μην ασκείται στο τραύμα υπερβολική πίεση, και να συρραφεί σωστά το τραύμα (δέσιμο των κόμπων των ραμμάτων χωρίς υπερβολικό σφίξιμο).

 Εκείνο, όμως, που φαίνεται ότι απασχολεί ιδιαίτερα, είναι πώς μπορούμε να γνωρίζουμε σε ποια άτομα μπορεί να αναπτυχθεί χηλοειδές, πώς μπορούμε να αποφύγουμε ή να αντιμετωπίσουμε τον σχηματισμό αυτής της δυσμορφίας. Καταρχήν, οι τομές στο δέρμα πρέπει να γίνονται στις γραμμές του σώματος. Αν οι τομές γίνουν πάνω στις γραμμές του σώματος, η πιθανότητα να δημιουργηθεί κάποια δύσμορφη ουλή είναι σαφώς μικρότερη. Η επιλογή της θέσης της τομής μειώνει τον κίνδυνο, αλλά δεν τον μηδενίζει. Πολλές φορές, η δημιουργία υπερτροφικών ουλών και χηλοειδών μπορεί να οφείλεται στην προδιάθεση του οργανισμού, οπότε και δεν μπορεί να προβλεφθεί.

 Από τη στιγμή που δημιουργηθεί αυτή η δυσμορφία, υπάρχουν αρκετές λύσεις, οι οποίες όμως δεν αντιμετωπίζουν ριζικά σε όλες τις περιπτώσεις το πρόβλημα. Κάθε δέρμα είναι μοναδικό και απαιτεί τον περισσότερο καιρό δοκιμές και, επομένως, κινδύνους μη ανταπόκρισης ή απρόβλεπτων παρενεργειών. Θα πρέπει ο ασθενής, ο οποίος ξεκινάει αυτήν τη διαδικασία, να ενημερώνεται και να είναι έτοιμος να δεχθεί τους πιθανούς κινδύνους. Συντηρητικά μπορεί να χρησιμοποιηθούν κορτιζονούχες αλοιφές, ακτινοβολίες, λέιζερ, ελαστικές περιδέσεις, ή έγχυση μέσα στη βλάβη κορτιζόνης ή άλλων ουσιών.

 

Λέιζερ και ουλές

 Ουλή δημιουργείται μετά από οποιονδήποτε τραυματισμό του δέρματος, ειδικά όταν λαμβάνει χώρα εκτεταμένη θερμική καταστροφή ή λοιμώξεις μετά τη θεραπεία. Οι ουλές δεν είναι δυνατόν να εξαφανιστούν, μπορεί όμως να βελτιωθούν εμφανισιακά με τη χρήση του λέιζερ και την εφαρμογή τεχνητού χρωματισμού (τατουάζ).

 Όπως σε κάθε «νεο-αναπτυσσόμενη» βιομηχανία, υπάρχει συχνά παραπληροφόρηση για το πεδίο των δυνατοτήτων της, έτσι και το λέιζερ χρησιμοποιήθηκε, δυστυχώς, ως εργαλείο μάρκετινγκ, αποσκοπώντας περισσότερο στον εντυπωσιασμό και λιγότερο στη σωστή ενημέρωση. Το λέιζερ δεν αποτελεί μαγικό εργαλείο. Είναι μία επιπλέον προσφορά της τεχνολογίας, στον τομέα της ιατρικής, που στην περίπτωση των ουλών, λόγω της δυνατότητας λείανσης, τις κάνει λιγότερο εμφανείς. Αντίστοιχα, ο μόνιμος χρωματισμός καλύπτει τις μη επηρμένες ουλές και τα σημάδια του δέρματος, μειώνοντας τις δυσχρωμίες και βελτιώνοντας το αισθητικό αποτέλεσμα.

Οι ουλές γίνονται ορατές λόγω της ερυθρότητας ή λόγω μιας ανωμαλίας στο ανάγλυφο. Αν το χρώμα είναι ερυθρό, θα χρησιμοποιήσουμε ένα αγγειακό λέιζερ ΚΤΡ, λέιζερ που ενδείκνυται στις τηλεαγγειεκτασίες, στα μικρότερα ερυθρωπά αγγεία, ή ένα λέιζερ με παλμική χρωστική ουσία. Αν το χρώμα είναι καφέ, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί αρχικά ένα βαφικό Q-switchedlaser, που αποτελεί και τη θεραπεία επιλογής στην αφαίρεση των τατουάζ, και στη συνέχεια, αν τα αποτελέσματα δεν είναι αποδεκτά, να συνεχιστεί η θεραπεία με τη χρήση λέιζερ.

Αν στο τραύμα έχει αναπτυχθεί χηλοειδές, ξεκινάμε με εγχύσεις ενδοτραυματικών κορτικοειδών, κρυοθεραπεία και κατόπιν καταφεύγουμε στα παλμικά βαφικά λέιζερ.

Αν οι ουλές είναι επηρμένες, υπερτροφικές, μη ινώδεις, τα λέιζερ ατμοποίησης (erbium), τα οποία λειαίνουν, όπως μία μυλόπετρα, τις επιπλέον στιβάδες της επιδερμίδας, είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση.

Τέλος, αν οι ουλές σχηματίζουν βαθούλωμα, διενεργούμε συνεδρίες Yag, erbiumYagλέιζερ, που ονομάζονται και «συνεδρίες ανάπλασης». Πρόκειται για softlaserπου δεν φτάνουν σε τόσο μεγάλο βάθος όσο τα CO2. Τα στρώματα της επιδερμίδας αφαιρούνται σταδιακά, δίνοντας χρόνο στο δέρμα να αναπλαστεί στο μεταξύ διάστημα. Ελπίζουμε με αυτόν τον τρόπο να διεγείρουμε την παραγωγή, στους «κοιμισμένους» δερμικούς ινοβλάστες, ινών κολλαγόνου και ελαστίνης χωρίς αλλοίωση της επιδερμίδας.

 

Τατουάζ και σημάδια του δέρματος

Σύμβολο θρησκευτικό, απόδειξη νίκης και ήττας, κοινωνικής τάξης, μνήμη αγάπης, πόθου και μίσους, δήλωση ιδεολογίας αλλά και βασανισμού, το τατουάζ, εφήμερο όσο η ίδια η ζωή, συνοδεύει τις ανθρώπινες κοινωνίες.

 Στην αισθητική ιατρική είναι, συνήθως, συνδεδεμένο με τις χειρουργικές τομές. Κάθε τομή δέρματος εγκαταλείπει ανώριμη ουλή, δηλαδή κόκκινη και σκληρή, και, ύστερα από 6-18 μήνες, η ουλή ωριμάζει και γίνεται άσπρη και μαλακή. Τότε είναι και ο κατάλληλος χρόνος για να επέμβει κανείς με τη μέθοδο της μικροχρωστικής (τατουάζ).

Στην αποκατάσταση της εισολκής της θηλής, αν και οι ουλές είναι αδιόρατες, δοκιμασμένες μέθοδοι μικροχρωστικής μπορούν να βελτιώσουν την τελική εικόνα. Το τατουάζ «επεμβαίνει» και στις τομές μετά την αυξητική ή τημειωτική επέμβαση του στήθους, την ανόρθωση του μαστού, καθώς και στην αναδημιουργία της θηλαίας άλω μετά από μαστεκτομή.

Στα εγκαύματα και στις μετεγχειρητικές ουλές, η κάλυψη με τατουάζ είναι η μοναδική λύση για να μην είναι ορατές από τρίτους οι εκτεταμένες τομές.

Υπάρχουν επεμβάσεις, όπως οι δερμολιπεκτομές άνω και κάτω άκρων, (αφαίρεση δέρματος  και λίπους σε άτομα μεγάλης ηλικίας, αλλά και σε νέα άτομα με κακοήθη παχυσαρκία) και η λιπεκτομή κρεμασμένης κοιλιάς, των οποίων τα μειονεκτήματα είναι η πιθανότητα μετανάστευσης των ουλών καθώς και η επέκτασή τους. Αν και η σύγχρονη πλαστική χειρουργική επιβάλλει να χρησιμοποιούνται ειδικά απορροφήσιμα ράμματα που κρατάνε για περισσότερο καιρό την τάση στις τομές, ώστε να μην ανοίγουν και να είναι όλο και πιο αδιόρατες, η ανόρθωση των βραχιόνων και η πλαστική μηρών και γλουτών αφήνουν ασύμμετρες ουλές, οι οποίες μπορεί να είναι ιδιαίτερα αντιαισθητικές. Toλίφτινγκ της εξωτερικής επιφάνειας των μηρών και η ανόρθωση των γλουτών, δημιουργεί, μετά την επούλωση του δέρματος, ουλή που δεν μπορεί να κρυφτεί μέσα σε κάποια φυσιολογική πτυχή του σώματος και, κατά συνέπεια, είναι άκρως εμφανής. Η ουλή αυτή εκτείνεται από γοφό σε γοφό, κατά μήκος της επάνω επιφάνειας των γλουτών. Η δημιουργία έγχρωμου τατουάζ με ανάλογη παράσταση που να καλύπτει την τομή, όταν εκείνη ωριμάσει, έξι τουλάχιστον μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση, λύνει κατά κάποιον τρόπο το πρόβλημα. Η επέμβαση αυτή, ωστόσο, θεωρείται σοβαρότερη σε σχέση με το λίφτινγκ της εσωτερικής επιφάνειας των μηρών, και οι τομές είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα πλατύνουν οδηγώντας ακόμη και στην πιθανότητα δημιουργίας χηλοειδών, αφού δέχονται συνεχώς την τάση της καθιστικής στάσης του σώματος και, συνεπώς, είναι αδύνατον να αποφευχθεί η καταπόνησή τους για πολύ καιρό.

Το μόνιμο μακιγιάζ αρχικά θεωρήθηκε «πανάκεια» για κάθε τέτοια δύσκολη περίπτωση, και πολλοί δερμογραφιστές διαφόρων ειδικοτήτων βρήκαν την «ευκαιρία» της ζωής τους να εφορμήσουν επί… δικαίων και αδίκων με μια εύκολη όπως φαινόταν μέθοδο. Η εφαρμογή, όμως, του μόνιμου make-up στις δερματικές αλλοιώσεις, προϋποθέτει εμπειρία και γνώση. Είναι μεγάλη ευθύνη η σωστή και συνετή χρήση του. Είναι αλήθεια ότι η κάλυψη των ατελειών του δέρματος με τατουάζ αποτελεί εφαρμογή που μελλοντικά θα παρουσιάζει διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση, λόγω του γεγονότος ότι διαρκώς αυξάνεται ο αριθμός των ατόμων που υποβάλλονται σε αισθητικές επεμβάσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνονται και οι επιπλοκές, όπως η λοίμωξη και η κακή ουλοποίηση. Θεωρητικά, η διαδικασία της μόνιμης χρώσης των ουλών μπορεί να γίνει παντού όπου υπάρχει δέρμα και να δώσει θεαματικά αποτελέσματα. Πέρα όμως από την πρακτική πλευρά του θέματος, ουσιαστικό ρόλο παίζει και η σωστή ενημέρωση των ατόμων που πρόκειται να δεχθούν αυτού του είδους τη ζωγραφική στο σώμα τους. Οι υπερβολικές και ανέφικτες προσδοκίες αποσκοπούν στον εντυπωσιασμό και δυσφημούν κάθε φιλότιμη προσπάθεια αποκατάστασης.

Επειδή στον τομέα αυτό υπάρχουν τεράστια οικονομικά οφέλη, και το μόνιμο μακιγιάζ γνωρίζει μεγάλη άνθηση, πρέπει να προσεγγίζουμε με σκεπτικισμό την πληθώρα των αυτοαποκαλούμενων ειδικών, που επενδύουν στην αρχέγονη ανάγκη του ανθρώπου να φαίνεται νεότερος και ομορφότερος.

 

Read 11778 times
Rate this item
(1 Vote)